Aldus de Winschoter Courant van 17 februari 1895. Zoals het wel vaker gaat bij dergelijke stukjes, voelde het slachtoffer zich danig in zijn wiek geschoten. In zijn woonplaats Drieborg ging deze Hinderk Waterholter, een timmerman, flink over de tong. En dat kon hij niet hebben. In plaats van stil te zitten, wat raadzaam is als je geschoren wordt, klom hij een dag later in de pen en schreef een ingezonden brief, die op de 20ste in de Winschoter stond:

Of het wel de bedoeling van Waterholter was dat ook zijn begeleidende brief met naam en toenaam in de krant kwam? Hoe dan ook, de krant wees zijn uitdaging van de hand. Bij aanneming moesten immers de getuigen, onder wie de gemeente-secretaris van wie het bericht naar alle waarschijnlijkheid afkomstig was, met de billen bloot. De armen van Beersterhamrik bleven daarom verstoken van hun cadeautje.

Advertenties