Familieverhalen zijn leuk. En ze worden leuker naarmate je ouder wordt. Dat heeft iets sneus, want naarmate je ouder wordt, vallen de ouderen om je heen, die je die familieverhalen kunnen vertellen, weg.

Zo vertelde mijn vader wel eens over zijn grootmoeder: opoe Danhof. Ze was halverwege de 19e eeuw in Baflo geboren “in ’t eerappelrooien” en daardoor was de aangifte van haar geboorte niet helemaal goed gegaan. 15 September moest haar geboortedatum zijn. Ik heb mij daardoor altijd met haar verwant gevoeld, want 15 september is ook mijn geboortedatum.

Als kind wist ik over opoe Danhof verder alleen nog dat ze drie zusters had: Anje, Harmke en Meike. Inmiddels ben ik op zoek gegaan naar meer. Meer feiten en vooral meer verhalen over opoe Danhof en anderen. Bijvoorbeeld een van haar zoons, een broer van mijn opa, die in 1906 naar de Verenigde Staten van Amerika reisde. Op de website van Ellis Island vond ik hem terug; hij gaf op dat hij onderweg was naar zijn neef G. Danhof in Snohomish, Washington. Bekende naam! Op een Amerikaanse site vond ik een Garmt of Gus Danhof die in 1926 op 53-jarige leeftijd overleed in Snohomish, Washington.

Dat moet haast wel de neef G. Danhof zijn en hij moet haast wel familie zijn van opoe Danhof. Dan komt de burgerlijke stand in beeld. Op zoek naar een Garmt Danhof die in 1926 drieënvijftig jaar was! Bingo. In Baflo is op 19 december 1872 Garmt Danhof geboren. Zijn moeder: Witske Danhof. Zijn vader: onbekend. Een ongehuwde moeder dus, die haar zoontje naar haar vader noemt: Garmt. Dankzij de burgerlijke stand ontdek ik dat opoe Danhof nog een oudere zuster heeft gehad: Witske. Niemand in de familie kende haar naam, niemand wist dat ze had bestaan. Dat kwam overigens niet doordat ze een ongehuwde moeder was, maar doordat ze jong overleed.

Want het verhaal van Witske en van mijn ontdekkingen gaat nog verder. Die broer van opa namelijk, Harmannus, reisde twee keer naar Amerika. De eerste keer naar neef G. Danhof, maar de tweede keer naar neef R. Roetcisoender, ook daar in Washington. Wat blijkt: Witske trouwde ruim een jaar na de geboorte van haar zoontje met Tonnis Roetcisoender. Tonnis was weduwnaar en had al een zoontje. Samen kregen Witske en Tonnis nog drie zonen en een dochtertje. Witske overleed in 1883, toen haar jongste kind nog geen twee jaar oud was. En alle kinderen emigreerden naar Amerika behalve de oudste zoon van Tonnis: Hielke. Op 3 februari 1911 arriveerde Harmannus, inmiddels getrouwd met Boukje, met één van de gebroeders Roetcisoender diens zijn gezin in New York aan boord van het S.S. Rijndam.

Ik kom nog even terug op opoe Danhof: toen ik toch aan het kijken was naar de Danhofs in Baflo, keek ik ook nog even naar de geboortedatum van mijn opoe Danhof: Johanna. Volgens haar geboorteakte is zij geboren op 18 oktober 1851. Nu is het jammer dat mijn vader me niet meer kan vertellen hoe het nou zat met dat “eerappelrooien” en die aangifte. Ik ga er maar vanuit dat het zo is gegaan: de baby werd geboren op 15 september 1851, maar pa had geen tijd om haar aan te geven. Pas op 20 oktober kwam het ervan en toen heeft hij van de geboortedatum maar 18 oktober gemaakt; binnen de familie is het altijd 15 september gebleven. Dat is dan weer het leuke van familieverhalen: als je het niet zeker weet, bedenk je gewoon de versie die je het leukste vindt.

Marijke Meima

Advertenties