In het Boerderijmuseum Duurswold staat deze ‘appelketel’. Op het hengsel zien we met puntjes de initialen G.v.d.L. en A.H.B. gegraveerd staan, met daaromheen de cijfers 18 en 78.

Volgens het museum betreft het een huwelijksgeschenk uit 1878 aan Geert van der Laan en Aafke Hilje Bakker. Wie op Alle Groningers zoekt naar hun huwelijk, zal echter zien dat de uit Siddeburen afkomstige schipper Geert van der Laan en de uit Appingedam afkomstige dienstmeid Aafke Bakker al in 1875 te Slochteren trouwden. Hun appelketel kan natuurlijk nog best een huwelijkscadeau zijn geweest, alleen is de gravering dan wat later aangebracht.

Dat de ketel oud is, staat buiten kijf. Want de bodem is met zwaluwstaartverbindinkjes gesoldeerd aan de buik. Gek genoeg is de naam appelketel weer niet oud, want die vinden we noch in de Van Dale, noch in het WNT, noch in Ter Laan. Mogelijk heeft de naam iets te maken met de appelachtige vorm van de ketel, tenzij de naam uitgesproken wordt als appèl, wat ook nog mogelijk is. Je kon er water mee koken, maar ook chocolademelk, vandaar dat dit soort keteltjes ook wel te boek staat als chocoladeketels.

De manier waarop deze ketel in het museum belandde, is trouwens een verhaal apart. Willem Geert Nijland (1912 – 1992), een kleinzoon van het echtpaar Van der Laan – Bakker, vluchtte in de oorlog op een kustvaarder naar Zweden. Daar trouwde hij een Zweedse vrouw Een deel van zijn erfenis liet hij in Slochteren staan, op de zolder van de boerderij waar nu het museum is. De bewoners mochten met de spullen van hun huisvriend doen, wat ze maar wilden. En zo kwam het huwelijksgeschenk uit 1875 in de collectie van het museum terecht.

Met dank aan Arend ter Veer.

Advertenties